Şu Gönlüm Şiiri - Necmettin Pek

Yıllar yılı çile çekti inledi
Ne bir ferman nede yasak dinledi
Sabret dedim beni yanlış anladı
Bal zannetti zehir içti şu gönlüm

Bir çift kahverengi göze vuruldu
Bazen dalgalandı bazen duruldu
Peşinde koşmaktan beden yoruldu
Başıma çok dertler açtı şu gönlüm

Hep ağladı güler gibi göründü
Bir aşk için bin kedere büründü
Darbelerden uslanmadı süründü
Kilitli kafesten kaçtı şu gönlüm