Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Beyin gözün gördüğü ile hayal kurduğumuz zaman ki sahneleri ayırt edemez diye bir yazı okumuştum,öyle olmasa rabıta olmazdı zaten.İrtibat kopmasın,kalınır her yerde.Selam ve dua ile.
sıcacık davet içten ne hoş bir TEMENNİ
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta