çatlayınca emanet saksılar kolumda
polene kel çiçeklerimi kuma gömdüm
ağıt yakan kadın entarisiydi, içime işledi kahve içişin
esmer teninden uzak tren yevmiyesi
ve dalında çiçek bekledim kuş bakışı
hala aklımda sevdiğin şarabı koklamadan içişin
tatsız kültüre rağmen, oksijeni ile lezzetli nefesin
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta