Rüzgâra sorsan, “Ben döktüm,” der,
“Ben savurdum sarı hüznü dallardan.”
Ağaca sorsan, “Benim yaram derin,” der,
“Ben bıraktım yapraklarımı, kendi dalımdan.”
Bir bahar vardı, yeşil yeşil ümit dolu,
Bir yaz geçti, güneş soldu içimde,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta