Sonbahardan eserdir sanarak çiğneme yaprakları,
Onlar gençliğimden artakalanlar,
Birer yaprak gibi kopup düşenler, dallarımdan,
Çilelerimden, elemlerimden, sevdamdan.
Çiğneme; onlar gözyaşlarım,
Çektiklerim,
Haykırışlarım.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
