Yapraklar dökülürken ağaçlardan
birer birer,
Sevmeyi ve sevilmeyi özleyeceğiz
diyorlar sessizce,
ve her kopuşların da kendi topraklarından
Sevgi sonsuzluğundan da bir yaprak kopuyor
Böylece;
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta