Yapraklar dökülürken ağaçlardan
birer birer,
Sevmeyi ve sevilmeyi özleyeceğiz
diyorlar sessizce,
ve her kopuşların da kendi topraklarından
Sevgi sonsuzluğundan da bir yaprak kopuyor
Böylece;
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta