Sonbahar ağlıyor yazın ardından,
Sapsarı ve kuru yapraklar ıslanarak parçalanıyor gözyaşları ile.
Yağmur yağıyor Eylül, Ekim demeden,
Kurumuş bir yaprak gibi bitiyor ömür bir nefeste.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta