yaprak düşerken ölür
bilmeden ölmeye düştüğünü
insan hayalleriyle bekler
ama ölür
az az
gün gün
her gün
yaprak düşerken ölür.
dışarıda ısıran bir soğuk
üşüyor sokak lambaları
cam kırıklarından yansıyan
hüznün yakamozları.
yaprak düşerken ölür
çoğaltamaz keşkeleri.
Kayıt Tarihi : 28.2.2014 09:36:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!