Ahenkle düşerken yere yapraklar
Sebepsiz bir hüzün kaplar gönlümü
Akıverir yere gözden damlalar
Seni hatırlatır yaprak dökümü
Kimi sararmadan düşer yerlere
Kimi meydan okur boş gönüllere
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




İnsanlar gibi.
Şimdi yaprak mevsimi. Yeşildiler, kırmızıya kaçıyorlar, sararıyorlar, sonra dökülüyorlar. Bir süre öylece kalıyorlar. Süpürülüyorlar. Toprağa karışıyorlar.
Kimi meydan okur boş gönüllere.
Sonraki yıl tamamen doldurur.
Ne de güzelde kelimeler akmış sevgili Menşure güzel yüreğinize sağlık
Yaşam böyle bir şey...Sevgilerimi yolluyorum.
doğayla insan ne kadar benzeşiyor değil mi....
Menşure hanımın dizelerini sevgiler, tebriklerim....
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta