Yaprak Dökümü Şiiri - Hamit Atay

Yaprak Dökümü
Birer birer kopuyor dallardan,
Sonbaharın titrek elleriyle
Savruluyor hatıralar…
Her yaprak, geçmişten bir sayfa,
Her düşüş, kalbimde bir yara.
Yaprak dökümü bu,
Sadece ağaçların değil,
Yüreklerin de tükenişi.
Sessizce soyunuyor mevsim,
Üstümüzden alıp götürüyor
Yeşilin bütün umutlarını.
Yaprak dökümü bu,
İnsan da öyle yaşlanıyor işte;
Önce rengi soluyor,
Sonra tutunduğu dalları bırakıyor.
Ve en sonunda
Kendi rüzgârına yenik düşüyor.
Yaprak dökümü,
Aslında bir vedadır;
Ama her veda
Yeni bir baharın sözünü taşır içinde.
Giden yapraklara üzülürken
Unutma;
Toprak onların döngüsünden
Hep yeniden can bulur.
Hamit Atay