Sonbahardaki ağaçlar benzetilebilir aciz duygulara,
Teker teker dökülen yapraklar ağaçların değildi oysa,
Dökülen yapraklar unufak olmuş kayıp duygulardı .
Yaprak dökümü gibi tek tek dökülüp kaybolan duygulardı.
Kimdi peki bu cani , kimdi ?
Nasıl kıyabiliyor o aciz adama
Bazen düşünürdü adam neydi hatası diye
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta