Er dalından kopan yaprak,
Uçar düz ovalarda, gezinir,
Rüzgarlarla savrulur nazlı nazlı,
Dağlarda gezinir bakmaz ardına,
Arkasından bakakalır yaşlı göz,
Yuvasız kalır yavru kuş,
Kırılan daldakİ yuvadan,
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Vakitsiz toprağa verilen bir baba ve ardında kalanların hazin hikayesinden bir yaprak,bunu anlatmanın ne kadar zor olduğunu yaşayan bilir ancak insanımız bilmeli ki düşen yaprağında ardında kalanlarının da allahı var.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta