bir akşam üstü yürürken ankara kaldırımında
sararmış bir yaprak düşüverdi yavaşça önüme
yol kenarındaki kurumuş bir ağaçtan
bak insanoğlu işte hayat bu
gelecek er geç herşeyin bir sonu
gün gelirde geçmişi ararsın
İçerden çıkacak birazdan adam
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam
Devamını Oku
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta