bir akşam üstü yürürken ankara kaldırımında
sararmış bir yaprak düşüverdi yavaşça önüme
yol kenarındaki kurumuş bir ağaçtan
bak insanoğlu işte hayat bu
gelecek er geç herşeyin bir sonu
gün gelirde geçmişi ararsın
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta