Yaprak Şiiri - Yavuz Selim Ergül

Dalı terk etti usulca yaprak
Rüzgar esti, hafif okşayarak
Kara gözlü bir ceylan baktı
Derin ormanlarda saklanarak

Dallara süzüldü, kondu kuşlar
Öylece, sakince izleyedurdular
Bir anlık durur gibi oldu hayat
Oysa ağaçta çoktu daha yaprak

Niyeydi, kopan ufak bir parçaya
Neleri anımsatırdı bunca canlıya
Biraz sevgi sanki, biraz hasret
Bir damla gözyaşı, büyütür kasvet

Bir parça koptu içimde, gizlice
Parlardı bu gözler, onu görünce
Ağlardı, gerçeklerle yüzleşince
Arardı bakışları, derin kederlerle