Dalından kopmuş yaprak misali
Bir oraya bir buraya savruluyorum.
Hasretinle!
Kim bilir nerelerde solacağım?
Kim bilir kimlerin ayağının altında ezileceğim?
Bilmezler ki, o yaprağın, yüreğim olduğunu.
Bilmezler ki...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Siz benim neler çektiğimi nerden bileceksiniz...
Çok güzel.
eller bilmez, eller görmez hiç kimse bilmez saol cok güzel olmuş
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta