Kurumuş bir yaprağım, ağacında son kalan
Rüzgarımı bekliyorum, beni sevdaya salacak olan
Götürecek beni en güzel diyarlara
Bırakmayacak betondan sokaklara
Sımsıkı saracak beni dans edeceğim onunla
Kucağında veda edeceğim hayata olan bağıma
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
