Seninle parçaları kaybolmuş bir yapboz gibiyiz biz,
Dört bir tarafa savrulmuşuz, yalnızlıklarda kaybolmuşuz.
Dağınık yatak, dağınık oda, dağınık hayat, dağınık duygular...
Her şey darmadağın, her bir umut paramparça,
Sevgisiz geçen gün be gün içten içe eriyerek yok olmuşuz.
Eğer sevmek nasıl bir şeydir bilmeseydim?
Kan ter içinde gece
Kan ter içinde her yanım
Her yanım bu gece vurgun içinde
Kurşun yemişim, sürgün yemişim
Bu sana ilk gelişim
Vur emriyle düşmüşüm kapına
Devamını Oku
Kan ter içinde her yanım
Her yanım bu gece vurgun içinde
Kurşun yemişim, sürgün yemişim
Bu sana ilk gelişim
Vur emriyle düşmüşüm kapına




Yapbozun parçaları olabilmek de güzel. Her ne kadar birer tarafa dağılmışsa parçaları, bulmak birleştirmek zor olsa da. Bir düşünsenize. Tüm parçalar birleştiğinde o muhteşem eseri seyretmek...DOYUMSUZ...
Bütün mesele özveri, sabır, yürekten sevmek. Eminim bunların hepsi sizde var. Ve noksan olanı tamamlama gücünüz de... Kutluyorum içtenlikle... Muhteşemdi...Sevgilerimle...
'yapboz'un kelimeleri karşısında şaşkınım şu an… Anladım ki kelimeleri olur olmaz sarf etmemek, eskitmemek gerek. Söyleyince sizin gibi bir ateş gibi çıkmalı ağzından. Varıp bir gönlü imar etmeli. Sağolun… Kaleminiz daim olun...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta