Ne sen,ne ben şahidiz,
Sadece kuru bir beden şahit,
Aşk hangi kuytu köşesine kaçtı ölümün,
Baktığım doğa artık renk vermiyor düşlerime,
Ana kucağına konsam düşlesem oyuncaklarımı yine,
Korkularım hastane odasında,
Benimde kalbim bir gün sonra,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




çok güzel bi şiir gerçekten bayıldım..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta