Yol aynı şimdi, yadım aynı, yanımdaki adam, abim... Çokta değişmemişiz aslında dostum. Sadece hemen solumdaki şu taş duvara yaslanmadım bu kez, sadece ağlayıp ta yaşlanmadım. Ben senin ellerinden tutmadım. O diye bahsetmedim senden ve kinimi yutmadım. Sadece şimdi biraz daha sustum.
Ben seni giderken gördüm...Sustum.
Tıpkı uyurken olduğu gibi hani.
Ben seni ağlarken gördüm,
Sustum. cenk meydanında susar gibi
Ben seni her halinle gördüm de
Bu ilkti sanki.
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta