Seni ben;
sonsuzluğu taşıyan bir çekirdek gibi
sol göğsüme yerleştirmişken,
Sen, nasıl da bana gitmelerden söz edersin..
Seni ben;
büyüttüğüm sonsuz varlık ağacımın
en güzel meyvesi ilan etmişken,
Cebeci köprüsünün üstü
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek
Devamını Oku
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta