1960- AMASYA/SULUOVA BOYALI KÖYÜ
Yüzüme güleni hep dostum bildim.
Bir şey isteseler yok diyemedim.
Elimde bir varsa, yarısın verdim,
Bildiğim yol buydu benim; doğruluk.
Yapamadım hayatımda eğri olmayı,
Yalakalık yapıp makam, mevki kapmayı,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Şiirde kendimi buldum.Tebrik ederim...
Güzel yergi yapmışsınız. Daha geniş alabilirdiniz. yorumunuz güzel. Doğruluk kelimesini güzel yakalamışsınız.
Tebrikler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta