Yansın Ellerimiz Şiiri - Hasan Savaş 2

YANSIN ELLERİMİZ

Kim görebiliyor ki
Bir dilim ekmekde
Bir köylünün
Çatlamış ellerini, yorgun yüzünü

Kim bakabiliyor ki
Korkmadan
Sofrasında ki zeytin tanelerine
Gemlik’li
Zeytin ırgatlarının gözlerine bakar gibi

Çayımızda ki
Kahvemizde ki
Şekerin tadı
Şeker kamışı işçilerinin
Çektikleri acıyla aynı tad da mı

Dost mu bildik sanki
Tütün emekçilerini
Kederli ve neşeli günlerimizde
Arkadaş edindiğimiz
Sığaramız da ki tütün gibi

Ne Mars’a yolculuk
Ne Atom bombasıdır beynimi yoran
Elmanın
Portakalın
İncirin,
Narın,
Pirincin,
Buğdayın
Bizlere ulaşıncaya dek
Katettiği yol kadar.

Tuzu kokutup
Balı çürütdükten sonra
Saysak da gökteki yıldızları birer birer
Bize ne faydası var

Hürmetle bir çiçeğin önünde diz çöküp
Beceremiyorsak incitmeden koklamasını
Bakamıyorsak bir çocuğun gözlerine
Uzanıp okşuyamıyorsak saçlarını
Bırakın yansın ellerimiz
Bırakın yansın
Kurduğumuz
İnsansız
İnsafsız
Bu dünya.