Demişler ya, a can, önceleri de
Kişi kişinin aynasıdır, diye
Baktığımızca gördük hep karşıdan
Başkalarında kendimizi bulduk
Yakın geldi, vurulduk
Tanıdığımızı sandık önceden
Yansımamızı sevdik hiç bilmeden
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




kor olmuş ateşlik ikimizde
Aynı kazan altında pişirirken sevdayı
Kızıla kesen utangaçlığımızı
Kaçamak bakışlarla örterken................ yüreğinizin sesi daim olsun okuması büyük zefkti
Teşekkürler...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta