Bu dünyada her şey bir zaman için vardır, sonrası yokluk.
Bu gerçeği bile bile insanın hırs ve heveslerinin peşine takılıp gitmemesi kendisine verilenlere rıza gösterip kabul ederek şükretmesi yine kendi varlığının selameti için gerekli olanı yapması anlamına gelir.
Olanı kabul etmemek ise kişinin kendisini yaratan Rabbine bir tür isyan etmesi demek olur.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta