İnsanın kendisine yapılan kötülükleri unutmaması onun üzerinde bir yüktür.
Zaman ilerledikçe bu yük giderek ağırlaşır ve taşınamayacak hale gelir. O andan itibaren de bu yükü üzerinden atmak ister.
Bunu yapmanın iki yolu vardır.
Birincisi aynı şekilde karşılık vermektir.
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta