Saat -sıfır iki- otuzbeş gece yarısı;
Yatağımda usuma saplanan kelimeler çığlıklar atarak,
Köle ediyor kendisine,
Ve tüm arzularıma…
Gözlerimi yumuyorum aydınlığa doğru,
Düşünüyorum, düşlüyorum, arzu ediyorum…
Sonra yavaşça sağ gözümden başlayarak açı veriyorum.
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta