"Dünyevi hiçbir şey için mücadele etmeyeceğim." diyebilmek insanoğlu için ne kadar da zor.
Fasit bir dairenin içinde bocalayıp duruyoruz.
Üstelik bu daireye kendimizi bizzat yine biz kendimiz hapsetmişiz.
Kurtulmak mümkün. Çünkü anahtar var elimizde, lâkin o anahtarı kullanmak nefsimize ağır geliyor, dolayısıyla işimize gelmiyor.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta