Her insan yüreğinde bin bir acıyı taşır.
Taşıyamadığı zamanlarda bazılarını eşi ve dostlarıyla paylaşır, ağırlıklarından kurtulur, sükûn bulur. Kimini ise sadece bir kaç yakın dostuyla…
Ama bir de hiç kimseye ve hatta kendisine bile söylemedikleri vardır ki insanın, asıl ağırlığı bunlar oluşturur.
Yani yüreğinin en derininde bir yerde gömülmüş olanlar…
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta