bir kadın vardı!
suya düşerdi ateşi, kor olmak hayali olurdu
dumana karışırdı eşkali,isi göğe bulaşırdı
tırnaklarında
elleriyle tuttuğu kızgın damlaların rengi kalırdı...
gecelerini beyaz tenine bağlar
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta