Gökyüzünden usulca inerken mavi.
Denize yansıdı birden rengi.
Mavileşti ufukta gökle yer arası.
Sonra insanların yüreğine yansıdı.
İnsan en güzel rengin mavi olduğunu anladı.
Sadece bir renk değildi mavi.
Bu yüzden bazılarımızın yüreği hep mavi kaldı.
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta