Gökyüzünden usulca inerken mavi.
Denize yansıdı birden rengi.
Mavileşti ufukta gökle yer arası.
Sonra insanların yüreğine yansıdı.
İnsan en güzel rengin mavi olduğunu anladı.
Sadece bir renk değildi mavi.
Bu yüzden bazılarımızın yüreği hep mavi kaldı.
Her gün bu kadar güzel mi bu deniz?
Böyle mi görünür gökyüzü her zaman?
Her zaman güzel mi bu kadar,
Bu eşya, bu pencere?
Değil,
Vallahi değil;
Devamını Oku
Böyle mi görünür gökyüzü her zaman?
Her zaman güzel mi bu kadar,
Bu eşya, bu pencere?
Değil,
Vallahi değil;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta