Ben bu gamsız açan baharımı
Dertli sevdaların hüzün yüklü bulutlarından alıp
Yeşil iklimli kırlarda özgürlük yüzlü bir çoçuk yapmışım
Irgat vadilerde,uçurum diplerinde
Yanlızlığa köle olmuş duygularımı koyup nehrin sularına
Engin denizlerin soğuk sularına yollamışım
Kabuslarla uyandığım her sabah
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta