Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
yemin ederim şu kıtasını mı bu kıtasını mı buraya yazıp yorum yapsam dedim ama hiçbir kıtayı birbirnden ayıramadım. ama genede en son kıta bitirici olmuş.Her aşığın bir ahı var gönlünde,
Özhani denilen kul yanmadımı. gerçekten çok etkileyici. allah senden razı olsun
Beden ateş,dil ateş ve su ateş...sönmez...Saygı ile.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta