Her zaman güvenip Sonradan Pişman Oluyordum!
Dost bilip kardeş Deyip El Uzatıyordum.
Meğer Ben Kardeşlerimi MemLekette Bırakmışım
Gurbet Elde YalanLara,Dolanlara,Allah'ı Para Olanlara Insan Diyordum..
Şimdi ise bu gurbet Elinde Yalnızlığımın Mutluluğunu Yaşıyorum..!
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta