İşte yine karanlık bir gecedeyim.
Sokaklar boş, bak ışıklar yanmıyor,
Yalnızlık çöktü omuzlarıma,
Gitmiyor benimle kalıyor,
Ruhum, duvarlarda yankılanıyor,
Ne kadar yalnızım bu mekenda,
Ruhum karanlık ta bir ışık arıyor,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Çok içten çok saimi çok sıcak
ifadeler bunlar şiiri okurken
takıntısız pürüzsüz satır geçişleri
mükemmel
finişe yaklaştıkca heyecanı artıran
bir paylaşım olmuş
kutlarım şair yüreğini
tebrikler, yalnızlığınızın bitmesi dileğiyle başarılar.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta