özlerim seni özledigim kartaneleri gibi avucumda eridigin gibi yüregimde eritiyorum seni bir demiri kızgıncasına suruyorum bedenime yanlızca dostluk adına bir intikam ama adı sevgi gibi tatlı ama hüzünlü sen dostumsun dostum kal ama nefretle ama kinle nede olsa suyun aktıgı yol sevgini duragıdır bırak öyle kalsın nedenmi öyle söyledimcünkü senin dostlugunda güvensizlik duydum ama her zaman agzında cıkan tek bir kelime vardı dostumsun ama dostlugun içinde karsılıklı saygısızlık sevgisizlik ve yalan doluydu yani gercek bir dostun attıgı gülden yaralanmadık
ben hiç tanımadıgın kadar yabancı degil kötülügü ateste yakanların adamıyımseni hiç böyle tanımadımkı kötü degilsin kötülügün içinde yesermiş bir gül olabilirmisin?
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta