Var olmamış sayar, insan hayatı,
Yanlızlaşmak korkusu almışsa içini,
Aidiyet arar gönüllerde,
İşte o biçim çökünce gecenin katranı,
Sahurda aşka niyetlenir,
Orucunu yanlızlıkla açar insan,
Avucundakiyle yetinmeye çalışır,
Değerde veremez hak edene,
Bir kere tapmışdır bir beden..
Onun tövbesi sürer belki bir yüz yıl,
Onun ahı, günahı çıkar gönülden,
Damla damla çekilir zulmu,
sanki cehennem olmuştur mabedi,
Ağır gelir sözlerim hecelere,
Her yürek katlanamaz bu dillere,
Yazsamda hece hece,
Yoktur farkım sizden şairim diye geçinsem de,
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta