Uzak kalmış yüreğim,kaderine bıkkın solup gitmiş bedenim yanlızlığına kırgın...
Sanmaki unutmuşum unutup gitmişim ben hala seninim senin esirinim,söküp atamadım yanlızlığını yokluğunu,
İçimde dirhem dirhem sen varsın seni yaşatırım gönül evimde,
Ama sensiz,sesiz vede tek başıma...
Uzak kalmış yüreğim yüreğine tek başıma yapa yanlız senidüşlüyorum sensizliğin içinde.
Hiç birşeyde tad yok artık nefes alamayorum,taşımıyor artık ayaklarım bedenimi gecenin ayaz karanlığı dünyam olmuş serseri kaldırımlar sırdaşım ve bende bıraktığın sevgin nefesim.
Sen gittikten sonra deniz gözlüm herşey yalan oldu yüreğime,yüreğim artık kaderine bıkkın,bedenim yanlızlığına mahkum.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




yalnızım; yılda bir gidebildiğim babamın mezarı gibi.....
gözlerine sığınan masum bir göçmen gibi..
....
kutllarım sayın ÖZDEMİR
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta