Dolunayın karanlık yüzü, gecenin sessizliğine fısıldar,
Yalnızlık, gökyüzünün sonsuz boşluğunda bir yankı bulur.
Her yıldız, uzak bir umut ışığı gibi parıldar,
Ama ay, bu gece, kendi yalnızlığını kucaklar.
Gümüş ışıklar arasında, sessizce kaybolan bir gölge gibi,
Yalnızlığın dansı, rüzgarın melodisine karışır.
Her sey birdenbire oldu.
Birdenbire vurdu gün isigi yere;
Gökyüzü birdenbire oldu;
Mavi birdenbire.
Her sey birdenbire oldu;
Birdenbire tütmeye basladi duman topraktan;
Devamını Oku
Birdenbire vurdu gün isigi yere;
Gökyüzü birdenbire oldu;
Mavi birdenbire.
Her sey birdenbire oldu;
Birdenbire tütmeye basladi duman topraktan;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta