Yanlış Zamanı Çocukları Şiiri - Ömer Tural

YANLIŞ ZAMANIN ÇOCUKLARI

Ömer TURAL

Okuluna girene kadar arkana bakardın,
Her dönüşünde usul usul el sallardın.
Benimse her sabah, içime çöken bir yaş vardı,
Sessiz çığlıklarla başlardı gün — yüreğim hep dardı.

Yanlış zamanın adamlarıydık,
Yanlış zamanın çocukları…
Ne erken büyüdük, ne erken koptuk oyundan,
Eksik bir tarafımız kaldı hep o solmuş oyuncağımızdan.

Bir yanımız kırgın, bir yanımız sabırlı,
Kaderin çarkında dönmüş iki yaralı.
Her şeye rağmen umudun kapısını çalardık,
Güneş doğar mı diye ufuklara bakardık.

Ne çok yanlış vardı etrafımızda,
Bir doğru arardık çocuk ruhumuzda.
Zaman bize dar, yollar bize uzun,
Yine de düşe kalka yürürdük — içimiz hep huzursuz.

Ve bugün dönüp bakınca anlıyorum;
O her sabahki gözyaşı boşuna akmıyormuş.
Çünkü yanlış bir zamanda büyüyen her çocuk,
Gülmeyi bile acıyla öğreniyormuş.

Ömer TURAL