Her doğumda güler,sevinir insanoğlu,
Peki neden her yeni doğan ağlayarak gelir dünyaya?
Her ölümde ağlar,üzülür insanoğu,
Peki neden her ölen huzur içinde uyuyarak göçeder dünyadan?
Nerde yanlış yapıyoruz,doğumdamı yoksa ölümdemi? ? ? ? ?
Beni bu eylül öldürecek
Bir aşk kadar zehirli,bir orospu kadar güzel.
Zina yatakları kadar akıcı,terkedilişler kadar hüzünlü.
Sabah serinlikleri; yeni bir aşkın haberlerini getiren
eski yunan ilahelerinin bağbozumu rengi solukları kadar ürpertici.
Öğlen güneşleri; üzüm salkımları kadar sıcak.
Devamını Oku
Bir aşk kadar zehirli,bir orospu kadar güzel.
Zina yatakları kadar akıcı,terkedilişler kadar hüzünlü.
Sabah serinlikleri; yeni bir aşkın haberlerini getiren
eski yunan ilahelerinin bağbozumu rengi solukları kadar ürpertici.
Öğlen güneşleri; üzüm salkımları kadar sıcak.




şafaknur hanım,
imlası bozuk dünyamıza sorularla kapı açan şiirlerinize bir yenisini daha eklemişsiniz..beğeniyle okudum..tebrik ediyorum..
Yaşantımızda bir kurgu hatası,ben ve daha niceleri hep aynı şeyi söylerler dururlar.yarın bizlerde terki diyar edince yine arkadan gözyaşları.Düşünüze ve kaleminize sağlık.Tam puan + Antoloji.
Yanlışı yapan biz miyiz acaba ...?
Umduğumuzu bulamayacağımız biliciyle dünyaya geldiğimiz için ağlıyor olabiliriz... Ölümde ise Cahit Sıtkı Tarancının şiirinde söylediği gibi 'öldük, ölümden birşeyler umarak' belki huzurlu bir görünüm vermektedir...
Kaleminize sağlık...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta