Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Bazen muhabir oldum, elimde kamera.
Zulmün izlerine ağız dolusu kusan.
Bazen de bir milletin yüreği oldum.
Yankısız düşleri sayfalar dolusu yazan.
***
Tebrikler Sayın Şair, oldukça güzel bir şiirdi.....Dikkat çekici konuları mevzubahis yapmışsınız....Üzerinde durulması mühim olan, dünyanın kanayan yaralarıydı satırlarınızdakiler......Saygılar.......
Abdulvahap Yıldız
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta