-hüznü yurt edinen savaş çocuklarına-
bana beyaz güvercinleri anlatmıştın anne
ölüm taşıyan kartalları değil
serçe yüreğim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




sil yaramdaki kanları
arkamdan masal anlat yalnız
beyaz güvercinleri
zeytin dallarını
yoluma ışık olur belki
bana barışı anlat anne
barışı anlat
yalan da olsa!
gerçek barışlara
Sairin duyarliligi bu iste... Yureginize saglik, dost.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta