Yankısız Çığlık Şiiri - Ali Osman Dönmez

-hüznü yurt edinen savaş çocuklarına-

bana beyaz güvercinleri anlatmıştın anne
ölüm taşıyan kartalları değil
serçe yüreğim
titriyor soğuk namlular ucunda
ama üşümekten değil
katil roketler böldü hülyalarımı
çözüldü masalın tılsımları bir bir
lakin
mutluluktan değil

sönen gözlerime bakarak söyle anne
yeşerir mi zeytin dalları yeniden
bulur mu denizler sevda mavisini
belki
yırtılır da bu koca yalan orta yerinden
masallar dinler yine çocuklar
mülteci yüreklerinde büyür devasa bir umut
beyaz güvercin şarkısında

en güneşli iklimleri ekmiştin yüreğime
ve anlatmıştın beyaz güvercinleri
ağzında zeytin dalı olan
ama anlatmamıştın anne
dillerde buzlanan çığlıkları
ölüm taşıyan kartalları
ve kıymetini
petrol kokan değerlerin
benim masum kanımdan

belki bir daha
bahçedeki ağaca çıkamayacağım
küçük kedimizi okşayamayacağım
bu metal adamlar
bu kör kurşunlar
hülyama hudut çizmiş anne
cennet gözlerindeki hüznü sil
sil yaramdaki kanları
arkamdan masal anlat yalnız
beyaz güvercinleri
zeytin dallarını
yoluma ışık olur belki
bana barışı anlat anne
barışı anlat
yalan da olsa!

(Adına Islanıyor Saçlarım'dan)