Sırtımızı dönmüştük birbirimize,
Ayrılığın kollarında kaldık birden bire,
Tekrar kavuşmak istesek bile,
Yalnızlık kendine çekti bizi ha bire
İki boynu bükük (!) benziyorduk güle,
Ayrılığı kovsak gitmiyordu uzak bir menzile,
Her sey birdenbire oldu.
Birdenbire vurdu gün isigi yere;
Gökyüzü birdenbire oldu;
Mavi birdenbire.
Her sey birdenbire oldu;
Birdenbire tütmeye basladi duman topraktan;
Devamını Oku
Birdenbire vurdu gün isigi yere;
Gökyüzü birdenbire oldu;
Mavi birdenbire.
Her sey birdenbire oldu;
Birdenbire tütmeye basladi duman topraktan;




'Közümüz kalırdı' hiç değilse.. O da 'özdür' zaten..
Boynu bükük güle benzesek bile, o bir damla suyla gelirdik kendimize...
'Yankı' bulmuştur eminim bu güzel şiir, söylenende...
Çok hoştu Önder Kardeşim.. Tebriklerimle...
Anlam, anlatım, dilimiz ve işte açıktan açığa belirgin halimiz. Acı çekmek sevdadır güzlim sevda, ayrılığa katlanmak, yalnızlığa katlanmak sevda... Sevmek zorundayız birbirimizi, düşün dünyaya gelmek yok birdaha...
Çok güzeldi... Kutluyorum Tam puan + Antolojimde.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta