Sırtımızı dönmüştük birbirimize,
Ayrılığın kollarında kaldık birden bire,
Tekrar kavuşmak istesek bile,
Yalnızlık kendine çekti bizi ha bire
İki boynu bükük (!) benziyorduk güle,
Ayrılığı kovsak gitmiyordu uzak bir menzile,
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




'Közümüz kalırdı' hiç değilse.. O da 'özdür' zaten..
Boynu bükük güle benzesek bile, o bir damla suyla gelirdik kendimize...
'Yankı' bulmuştur eminim bu güzel şiir, söylenende...
Çok hoştu Önder Kardeşim.. Tebriklerimle...
Anlam, anlatım, dilimiz ve işte açıktan açığa belirgin halimiz. Acı çekmek sevdadır güzlim sevda, ayrılığa katlanmak, yalnızlığa katlanmak sevda... Sevmek zorundayız birbirimizi, düşün dünyaya gelmek yok birdaha...
Çok güzeldi... Kutluyorum Tam puan + Antolojimde.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta