Gerçek, umduklarımız değil, yaşadıklarımızdır.
Mahzun yalnızlığımı sana haykırdım dünya;
İnadına kubbende ebedî yankılansın!
Gönlümün gurbetini sessiz hıçkırdım dünya;
Bitmeyen hasretimle senin vicdanın yansın!
Sessizliğin sesini öyle çığlık çığlığa
Yüreğinin en hassas dağlarına bıraktım.
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta