Gençtim, bir çağrı gibi indi üzerime gökyüzü,
herkes yürürken, ben kalırdım bir gölgeyle, tanıdık ama belirsiz.
Yüzümü ne yıkardıysa sabahları,
onunla ağlardım — bazen çiğ, bazen eksik bir dua gibi.
Ve o zaman, her şeyin bedeli yoktu;
ama her şeyin yükü, o anda, bende yankı yapardı.
Ağaçlara bakardım, kökler susar,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta