Daha kaç tren kaldıracaksın içinden yolcusuz..!
Kaç durak bekleyensiz geçecek...
Ne acılar çekiyor bu yürek bilir misin!
Belli ki ruh bu yılda bedensiz gezecek..!
Benim yollarım yoktu, affet yürümene izin veremedim
Ne bu boşluklar sana göreydi... Ne susuşlar bana..!
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Şimdi de o susutu.
'Daha kaç tren kaldıracaksın içinden yolcusuz..!
Kaç durak bekleyensiz geçecek...
Ne acılar çekiyor bu yürek bilir misin!
Belli ki ruh bu yılda bedensiz gezecek^' yüreğine sağlık kübra hanım.
Tebriler güzel bir eser olmuş.
neden beklediğine gelince belki kaderi beliyordur.
yani tanrınız iznini. ya sabır diyelim.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta