İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
'Bu şiirin hikayesi;
' Yüreğinde ve gözlerinde yağmurlar olan bir dosta ne denir ki.. ' diye düşünürken ansızın yüreğime düştü bu sözcükler..bende kağıdı kalemi elime alıp paylaşmak istedim..
Şiirinizin hikayesi;En az şiiriniz kadar güzeldi...Harika duygular ve düşüncelerle yazılmış...Kutluyorum sizi...
Evet arkadaşım;ağlamak yürek işidir;zayıflık değildir asla...
2005 yılında küçük oğlumu askere gönderdiğimde O'ndan gelen bir mail e karşılık 'ağlama göz bebeğim' diye bir şiir yazmıştım!..Oğlum ana kuzusu değildi ama özlemlerinin duygularıyla ağlamıştı;mail inde de onu anlatıyordu...
Bizi mutlu eden olayda gülmek ne kadar doğalsa;hüzünlendiren olayda ağlamakta bir o kadar doğaldır...
Sizi tekrar kutluyorum ve şiirlerinizi dostlarınızla paylaşmanızı isti / yorum!..Saygılarımla...'
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta