Yanımda taşıyorum hüznümü nere gitsem
Küllerim alevlenir yansam tükensem bitsem
Yalnızlık, ilmek ilmek işlemekte ruhuma
Keder yolumu gözler, " gel" demekte ruhuma
Kalbime perde indi, unuttum gördüğümü
Çözemedi gözlerim bu girift kördüğümü
Ansızın yola düşer depreşirken hislerim
Yalnızlığa gün sayar duvarda akislerim
Çırpınırken yüreğim bu korkunç badirede
Aklımı arıyorum fasit bir dairede
Sensizlik, nokta nokta kemirir bedenimi
Yokluğun potasına koy gönül madenimi
Erit şeklini bulsun, seni bulsun sen olsun
Saçında saklı örgü, tokanda desen olsun
Yeter ki senden olsun, seni bulsun bu dem de
Hayata tutunurum seninle bu âlemde
İstanbul/2017
(Teşehhüt Miktarı 2020)
Kayıt Tarihi : 1.3.2021 10:48:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!